Charles August Fraikin

Hoogwaardige Beeldhouwkunst in Marmer

Charles-Auguste Fraikin (1817–1893) geldt als een van de voornaamste Belgische beeldhouwers van de negentiende eeuw. In zijn oeuvre komen academische perfectie, poëtische gevoeligheid en een uitzonderlijke virtuositeit in de behandeling van marmer samen. La Sortie du Bain de Mer uit 1882 behoort tot die zeldzame werken waarin al die kwaliteiten op een haast volmaakte wijze zichtbaar worden. Het beeld is uitgevoerd in Seravezza-marmer, het meest edele materiaal uit de klassieke beeldhouwtraditie. (cfr. de’ Medici/Michelangelo) Juist die fijnheid en helderheid van het marmer laten Fraikin toe een verbluffende illusie op te roepen: harde steen lijkt te veranderen in huid, in vocht, in doorschijnende stof. De natte draperie kleeft met een bijna tastbare lichtheid aan het lichaam, de plooien ademen een fragiele transparantie, en het oppervlak bewaart als het ware nog de frisheid van het zeebad. Hier toont Fraikin zich niet alleen als beeldhouwer, maar als een meester die materie weet te vergeestelijken. Wat dit werk zo bijzonder maakt, is dat het geen louter opdrachtgebonden sculptuur betreft, maar een creatie waarin de kunstenaar vrijelijk zijn kunnen, zijn raffinement en zijn zintuiglijke intelligentie etaleert. De vrouwelijke figuur bezit een ingetogen sensualiteit die nooit opzichtig wordt, maar precies daardoor des te sterker werkt. In de subtiele spanning tussen onthulling en bedekking, tussen beweging en verstilling, bewijst Fraikin hoe hij het marmer niet alleen beheerst, maar het ook tot leven weet te wekken. Dat een dergelijk werk vandaag in Herentals te zien is, verleent deze presentatie een uitzonderlijke betekenis. Ze werd voorgesteld aan het publiek op de “Exposition internationale d’Amsterdam van 1883. En stond in 2026 op Brafa en Tefaf. Nooit eerder was hier een zo exclusief werk van Fraikin in marmer te bewonderen, en precies dat maakt deze aanwezigheid des te indringender in de stad die zijn naam draagt. Op een steenworp van de Fraikinstraat, genoemd naar de meester zelf, krijgt zijn kunstenaarschap hier opnieuw een tastbare en haast intieme nabijheid. De oorspronkelijke plaasteren vorm van dit werk wordt bovendien tentoongesteld in het recent gerestaureerde Fraikinmuseum in de Lakenhal te Herentals. Samen vormen model en marmeren sculptuur een zeldzaam tweeluik: het ene toont de eerste gedachte en hand van de kunstenaar, het andere de verheven voltooiing ervan in het edelste wit van Seravezza.